‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(สร้างจากเรื่อง ‎"เดอะคิงดอมออฟก็อดส์" โดย YLAB)
‎พืชนี่...
‎(สามปีก่อน)
‎ทำให้คนตายคืนชีพได้งั้นหรือ
‎ใช่แล้วขอรับ มันจะคืนชีพเป็นอสุรกาย
‎ที่กระหายเลือดเนื้อของคนเป็น
‎จะฟันหรือแทงก็ไม่ตายขอรับ
‎มันจะเป็นไปได้หรือ ‎คนตายจะฟื้นได้อย่างไร...
‎เป็นเรื่องจริงขอรับ
‎แล้วอย่างไรต่อล่ะ
‎อะไรคือเหตุผลที่ท่านเอาพืชนี้ให้ข้า
‎ท่านอยากให้ทหารที่ตายแล้ว ‎กลายเป็นอสุรกาย
‎แล้วประจันหน้ากับ ‎ทหารญี่ปุ่นอย่างนั้นหรือ
‎มิใช่ขอรับ
‎ศพใดที่เริ่มเน่าเปื่อย
‎จะไม่สามารถคืนชีพได้
‎และเราก็ไม่สามารถสละชีวิต
‎ของเหล่าทหารที่ยังมีชีวิตอยู่
‎ไม่ควรใช้กำลังทหารที่มีค่า ‎ไปกับการนี้
‎ท่านต้องการจะบอกอะไรกันแน่
‎ผู้ป่วยในหมู่บ้านซูมัง
‎ฆ่าพวกเขาเสีย
‎ทำให้พวกเขาเป็นอสุรกาย
‎ใช้เผชิญหน้ากับพวกทหารญี่ปุ่น
‎แล้วเราจะมีทางรอดขอรับ
‎นั่นท่านพูดจริงหรือ
‎อย่างไรเสีย พวกเขาก็...
‎ใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้อยู่แล้ว
‎การที่เราหลั่งเลือดเนื้อ ‎ในการประจันหน้ากับญี่ปุ่น
‎ก็เพื่อปกป้องราษฎรและแผ่นดินนี้
‎แต่ท่านกำลังจะ...
‎ให้เราฆ่าราษฎรของเรา
‎ด้วยน้ำมือเราเองหรือ
‎ข้าทำเช่นนั้นไม่ได้
‎คนตายคืนชีพได้งั้นหรือ
‎เรื่องไร้สาระเช่นนั้น
‎ข้าเชื่อท่านไม่ลงหรอก
‎ใต้เท้า
‎ต่อสู้เพื่อราษฎรที่ต้อยต่ำหรือ
‎แต่ข้าไม่ใช่
‎สิ่งที่ข้าอยากปกป้องไว้
‎คือศาลบรรพกษัตริย์และราชวงศ์ ‎ที่เป็นรากฐานของแผ่นดินนี้
‎เพื่อการนั้น
‎ไม่ว่าต้องทำอย่างไรข้าก็ยอม
‎อีกไม่นาน ทหารญี่ปุ่นอีกมาก ‎จะหลั่งไหลมาที่นี่
‎แต่กำลังทหารของเรา
‎เหลือเพียง 500 นาย
‎ท่านจะเห็นแก่มนุษยธรรม ‎ไปจนถึงเมื่อไหร่
‎ใต้เท้า
‎ท่านต้อง
‎เห็นแก่ราษฎรอีกมากมายในซังจู
‎นี่เป็นการเสียสละส่วนน้อย
‎เพื่อให้พวกเขารอดชีวิตขอรับ
‎ใต้เท้ากับข้า
‎เราสองคน
‎แค่ต้องปิดหูปิดตาเท่านั้น
‎(หมู่บ้านซูมัง)
‎อีกไม่นาน ทหารญี่ปุ่นจะจู่โจมเข้ามา
‎ปิดประตูฝั่งซังจู
‎ส่วนประตูอีกฝั่ง ตรงทางน้ำ
‎ให้เปิดทิ้งไว้
‎ข้าจะไม่มีวันลืม
‎การเสียสละของพวกเจ้า
‎และสักวัน ข้าจะชดใช้หนี้ครั้งนี้
‎ถ้าพวกเจ้าอยากหยุดพวกศพคืนชีพ
‎ให้จู่โจมเข้าที่หัว
‎เป็นไปไม่ได้
‎เรื่องแบบนี้มัน...
‎ท่านอันฮยอน
‎เสียชีวิตไปแล้วแท้ๆ
‎ถูกต้อง
‎อย่างที่พวกเจ้าทุกคนเห็น
‎ท่านอาจารย์เสียชีวิตไปแล้ว
‎หมอหญิงนางนั้นคืนชีพให้ท่าน
‎เหมือนกับที่โจฮักจู ‎ฟื้นพระชนม์เสด็จพ่อ
‎พูดออกมาเสีย
‎ทุกสิ่งที่เจ้าเคยเห็นและได้ยิน
‎หมออีซึงฮี ซึ่งเป็นอาจารย์ของข้า
‎เขียนทุกอย่างไว้ในบันทึกการรักษา
‎พืชที่เรียกว่าสมุนไพรคืนชีพนี้
‎ทำให้ฝ่าบาทที่สวรรคตแล้ว ‎ฟื้นคืนพระชนม์
‎และเพราะเหตุนั้น ‎โรคระบาดที่กยองซังจึงเริ่มขึ้น
‎นั่นเป็นบันทึกการรักษา ‎ของเสด็จพ่อที่นางว่า
‎ท่านอาจารย์ต้องการเผยความจริงนี้
‎กลุ่มแฮวอนโจ
‎โจฮักจูที่ชักนำพวกเจ้าอยู่
‎วาดฝันให้ข้าเป็นผู้ก่อกบฏ
‎แต่สิ่งที่ข้าต้องการไม่ใช่บัลลังก์
‎สิ่งที่ข้าต้องการจากใจจริง
‎คือการลงโทษกลุ่มแฮวอนโจ
‎ที่กัดกินแผ่นดินนี้อยู่
‎โทษของกลุ่มแฮวอนโจนั้นแสนหนักหนา
‎ดูหมิ่นพระศพขององค์ราชา
‎เพราะอยากรักษาอำนาจของพวกตนเอาไว้
‎กดขี่ราษฎรที่อ่อนล้าจากภัยสงคราม
‎แย่งชิงอาหารของพวกเขาไป
‎จนตกอยู่ในความอดอยาก
‎ความโลภของกลุ่มแฮวอนโจ
‎ทำให้เกิดโรคระบาดที่น่าขนลุกนี้ขึ้น
‎บัดนี้ จงเปิดหูเปิดตาของพวกเจ้า
‎รับฟังเสียงของราษฎร
‎และมองภาพอันเศร้าสลดของแผ่นดินนี้
‎ถึงเวลาต้องเลือก
‎หนทางที่ถูกต้องแล้ว
‎เจ้าจะตามข้าไปหรือไม่
‎(ป้อมปราการซังจู)
‎ราษฎรในป้อมปราการซังจู
‎ทนได้อีกไม่นานแล้ว
‎ต้องรีบส่งเสบียงไปอย่างเร็วที่สุด
‎ต่อให้เป็นทหารฝีมือดี
‎ก็เอาชนะพวกมันไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ
‎จำนวนเราเสียเปรียบพ่ะย่ะค่ะ
‎เราเคยหนีออกมาผ่านทางน้ำนี้
‎หากขนส่งเสบียงไปทางน้ำ
‎เราอาจทำสำเร็จ
‎พวกเรารู้จักทางแถวนั้นดี ‎ให้พวกเราไปเถิดพ่ะย่ะค่ะ
‎ในป้อมปราการมีครอบครัวพวกเราอยู่
‎โปรดมอบหมายให้พวกเราเถิด
‎ทางนั้นเป็นทางเปิดโล่ง
‎เจ้าไหวแน่หรือ
‎ทางที่เราจะมุ่งหน้าไป
‎คือทางนี้
‎ถ้ายิงคุ้มกันไปตามทางนี้
‎ก็อาจผ่านไปได้
‎ตอนข้ามแม่น้ำ ‎เรามองเห็นได้จากแม่น้ำอีกฝั่ง
‎แต่ผ่านไปอีกจะเป็นทางเขาพ่ะย่ะค่ะ
‎ซึ่งมองไม่เห็นว่าเคลื่อนไปถึงไหน ‎แล้วจะยิงคุ้มกันอย่างไร
‎ยิงปืนใหญ่
‎ยิงปืนใหญ่!
‎(ยิง)
‎ฝั่งทางน้ำขอรับ
‎ยิงระเบิดปืนใหญ่แถวทางน้ำขอรับ
‎เอ้า เร็ว เร็วเข้า!
‎เร่งมือเข้า เร็วอีก!
‎ถึงแล้วขอรับ
‎ทั้งหมดนี่คืออะไรกันหรือ
‎องค์รัชทายาททรงปราบ ‎อัครเสนาบดีโจฮักจูได้แล้ว
‎เซเจอยู่ในมือพระองค์ขอรับ
‎เช่นนั้นเองหรือ
‎โอ๊ย ระวังหน่อย
‎พระองค์ต้องจัดการสถานการณ์ที่ฮันยาง
‎จึงไม่สามารถเสด็จมาด้วยได้
‎แต่พระองค์มีรับสั่งมาขอรับ
‎"การจะพาทุกคนในป้อมปราการ
‎ออกไปอย่างปลอดภัยนั้น ‎คงเป็นไปไม่ได้ ทว่า
‎จะยังคงขนส่งเสบียง
‎ด้วยวิธีอย่างเช่นตอนนี้
‎ฉะนั้น ขอให้ทุกคนจงอดทนสู้" ขอรับ
‎เอาล่ะ ฮึดสู้กันเถิดขอรับ
‎(ค่ายมุนกยองเซเจ)
‎เป็นอย่างไรบ้าง
‎ตัวเย็นลงเรื่อยๆ เจ้าค่ะ
‎ว่าแต่
‎เจ้าแน่ใจจริงหรือ ‎ว่าท่านลุงจะไม่กลายเป็นอสุรกาย
‎แม้ถูกกัดจากผู้ฟื้น ‎ด้วยสมุนไพรคืนชีพ
‎ก็ใช่ว่าทุกคนจะเป็นอสุรกายนะเจ้าคะ
‎ทันอีผู้ถูกฝ่าบาทกัดที่ฮันยาง ‎ไม่ได้กลายร่างเป็นอสุรกาย
‎เขาเพียงแต่ป่วยออดๆ แอดๆ จนตายไป
‎สิ่งที่เปลี่ยนอาการของโรค
‎เริ่มต้นจากจียุลฮยอน ที่ทงเร
‎เริ่มจากการกินเนื้อของทันอี ‎แล้วกลายเป็นอสุรกาย
‎การระบาดของโรคจึงเริ่มต้นขึ้น
‎เช่นนั้น
‎จะเกิดอะไรขึ้นกับท่านลุงหรือ
‎เขาจะไม่ติดเชื้อเจ้าค่ะ
‎แต่ถ้าหาทางรักษาไม่ได้
‎สุดท้าย ก็จะตายเหมือนกับทันอี
‎ซอบี ได้โปรดช่วยท่านด้วย
‎แม้ว่าท่านลุง ‎จะทำเรื่องเลวร้ายต่อองค์รัชทายาท
‎แต่ปล่อยท่านจากไป ‎อย่างน่าขนลุกเช่นนี้ไม่ได้
‎ทันอีน่ะ...
‎ข้าเสียทันอีไปโดยไม่ได้ช่วยอะไร
‎แต่คราวนี้ข้าจะช่วยชีวิตเขา
‎ถ้ารู้สาเหตุและอาการของโรคได้ ‎ด้วยการรักษาเขาผู้นี้
‎ก็จะหาทางรักษาโรคระบาดนี้ ‎ได้อย่างแน่นอนเจ้าค่ะ
‎ดีแล้ว
‎จะอย่างไรก็ตาม ‎ได้โปรดช่วยท่านลุงด้วย
‎ตัวเขาเย็นมากเจ้าค่ะ
‎ข้าจะไปหาสมุนไพร ‎ที่ช่วยให้ตัวอุ่นมาให้เจ้าค่ะ
‎อ้อ เอาสิๆ
‎ซอบีๆ
‎สิ่งนี้ใช้ได้หรือไม่
‎เป็นสมุนไพรหายาก ‎ที่องค์ราชินีขอข้าไว้
‎สมุนไพรนี้ชื่อว่าโซมก ‎ใช้รักษาโรคของสตรี
‎ใช้รักษาท่านอัครเสนาบดีไม่ได้เจ้าค่ะ
‎แต่ว่า
‎สมุนไพรนี่
‎ท่านว่าองค์ราชินีขอให้หาหรือเจ้าคะ
‎องค์ราชินีคงไม่ได้จะเสวยเอง ‎ใช่ไหมเจ้าคะ
‎ถ้าไม่ได้เสวยเอง ‎ข้าจะลำบากหามาทำไมเล่า
‎องค์ราชินีเสวยเองหรือเจ้าคะ
‎เป็นไปไม่ได้...
‎เพิ่งเสวยเมื่อไม่นานหรือเปล่าเจ้าคะ
‎แล้วเรื่องนั้นมันสำคัญอย่างไรเล่า
‎ท่านลุงกำลังจะตายอยู่แล้ว
‎บอกข้ามาเถิดเจ้าค่ะ
‎ข้าถวายไปเมื่อเดือนสองเดือนก่อน
‎มีอะไรหรือ
‎องค์รัชทายาท
‎เรื่องใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎เกิดอะไรขึ้น ‎ทหารที่เฝ้าตรงนี้อยู่ไหน
‎ถูกพบเป็นศพอยู่หลังอาคารขอรับ
‎ใครทำ
‎ข้าถามว่าใคร
‎เห็นว่าราชองครักษ์ของพระองค์
‎บอกว่าเป็นรับสั่งจากพระองค์ ‎แล้วเอาม้าออกไปทางประตูสามพ่ะย่ะค่ะ
‎ที่นี่คือที่ใดหรือเจ้าคะ
‎วันก่อนฝ่าบาทหมดสติ ‎เนื่องด้วยโรคฝีดาษ ในวังจึงวุ่นวาย
‎ดูเหมือนวันเฝ้ายามจะยืดเยื้อไปอีก
‎คนที่จะดูแลเจ้าได้ ก็มีข้าคนเดียว
‎คิดว่าข้าจะสบายใจได้หรือ ‎ที่ต้องทิ้งเมียใกล้คลอดไว้คนเดียว
‎ข้ารู้จักคนที่นี่ดี
‎พักที่นี่สักสองสามคืนเถิด
‎ถ้าไม่มีข้า
‎ยามที่ท่านกลับบ้านแม้ชั่วครู่
‎ใครเล่าจะคอยทำอาหาร ‎คอยดูแลที่นอนให้ท่าน
‎ข้าน่ะ
‎อยากอยู่เคียงข้างท่านนะเจ้าคะ
‎ข้าคงมีบุญมาก ‎ถึงได้มาพบเจอคนเช่นเจ้า
‎ตั้งแต่ได้พบกัน
‎คนทึ่มอย่างข้า ‎ก็เอาแต่ทำให้เจ้าลำบาก
‎ข้าขอโทษ
‎ขอโทษอีกครั้งจากใจจริงนะ
‎เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ
‎ท่านไม่ต้องห่วงข้านะ
‎อีกไม่กี่วันเท่านั้น
‎พักที่นี่ และดูแลร่างกายให้ดี
‎พานางไปดูที่นอนเสียสิ
‎เชิญทางนี้เจ้าค่ะ
‎เจ้าตัดสินใจดีแล้ว
‎ดีแค่ไหนที่ได้มาส่งนาง ‎ด้วยตัวเจ้าเอง
‎ภรรยาเจ้าจะอยู่อย่างปลอดภัย
‎ส่วนเราก็ได้สิ่งที่ต้องการ
‎ถ้าหาก
‎เกิดอะไรขึ้นกับภรรยาข้า
‎ข้าจะ...
‎ไม่อยู่เฉยแน่
‎กล้าดีอย่างไรมาตีตนเสมอข้า
‎อยากให้ข้าไปกระชากผมของเมียเจ้า
‎แล้วฆ่านางต่อหน้าเจ้าเลยดีไหม
‎องค์รัชทายาทเอ็นดูเจ้าก็จริง ‎แต่เจ้าคิดว่ามือขวาต่ำต้อย
‎จะสามารถตีตนเทียบเท่า ‎ตระกูลแฮวอนโจได้หรือ
‎องค์รัชทายาทไปเจอใครที่ไหน
‎รายงานมาให้หมด
‎นั่นเป็น
‎ทางรอดของเจ้า
‎และครอบครัวเจ้าด้วย
‎เข้าใจหรือไม่
‎พวกเขาเดินทางไปแล้วสี่ชั่วโมง
‎แม้จะพาคนป่วยไปด้วย ‎แต่คงไปได้ไกลแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎ถ้าโจฮักจูไปถึงฮันยางก่อน
‎เขาต้องเอากองทัพหลวงที่เหลือมาแน่
‎บาดแผลจากสงครามยังไม่สิ้นสุดแท้ๆ
‎แผ่นดินจะแยกเป็นสองส่วนอีกไม่ได้
‎จะจับตัวอย่างไรดีพ่ะย่ะค่ะ
‎จากที่นี่ไปฮันยาง ‎มีเส้นทางนับไม่ถ้วนนะพ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมเป็นทหารชักโฮ
‎กระหม่อมมั่นใจเรื่องการไล่ล่า
‎ให้กระหม่อมไปด้วยเถิด
‎มีใครอยู่ข้างนอกบ้าง
‎(ห้องว่าราชการ ฮันยาง)
‎เหตุใดยังไม่มีข่าวอะไรอีก
‎ยังไม่มีข่าวแจ้งมา ‎จากตำหนักองค์ราชินีเลยขอรับ
‎องค์ราชินีเจ็บท้องคลอด ‎นานแล้วมิใช่หรือ
‎เกิดเรื่องร้ายอะไรขึ้นหรือเปล่า
‎หยุดปากเสียแล้วนั่งลงก่อนเถิด
‎อย่าเพิ่งพากันเสียสติเลย
‎แต่ว่า
‎ไม่มีใครสงสัยบ้างหรือ
‎ฝ่าบาทประชวรหนักเพราะพิษไข้เช่นนั้น
‎เหตุใดท่านอัครเสนาบดี ‎จึงพาพระองค์เสด็จไปถึงเซเจ
‎เรื่องนั้นมันสำคัญอย่างไรเล่า
‎ตอนนี้ควรจะถกเรื่องรากฐาน ‎ของประเทศมิใช่หรือ
‎ใครพาตัวหญิงท้องกับเด็กไป
‎เจ้าบังอาจ
‎เคลือบแคลงใจองค์ราชินีงั้นหรือ
‎ถ้าองค์ราชินีทราบเรื่องนี้เข้า
‎พวกเจ้า
‎จะถูกลงโทษสถานหนักทันที
‎จับตาดูตำหนักองค์ราชินีอยู่หรือไม่
‎ขอรับ ทั้งนางใน หญิงรับใช้ ‎รวมถึงพวกนางกำนัลทั้งหลาย
‎เราจับตามองทุกคน ‎ที่เกี่ยวข้องกับตำหนักองค์ราชินี
‎นายท่านขอรับ
‎ข้าได้ยินเรื่องประหลาด ‎จากคนแบกเสลี่ยง
‎ที่ให้แนซอนแจยืมเสลี่ยงไปขอรับ
‎เสลี่ยงที่แนซอนแจยืมไปเมื่อคืนก่อน
‎มีทั้งหมดหกคัน ไม่ใช่สามคันขอรับ
‎มีเรื่องอะไรหรือขอรับ
‎ข้าต้องตรวจดูห้องคนรับใช้ ‎ในตำหนักองค์ราชินีด่วน
‎ไม่ว่าจะมีธุระอันใด ‎คนนอกก็เข้าไม่ได้ขอรับ
‎แค่ห้องคนรับใช้ก็ห้ามเข้างั้นหรือ
‎ข้ากำลังหาหลักฐาน ‎เพื่อเปิดเผยเรื่องร้ายแรง
‎หลีกทางเสีย
‎นี่ท่านจะทำอะไร
‎องค์ราชินีกำลังจะให้กำเนิดอยู่แล้ว
‎ท่านก่อเรื่องวุ่นวายเช่นนี้ ‎คิดว่าจะรอดไปได้หรือ
‎ข้าถามทหารที่เฝ้ายาม ‎ประตูตะวันออกที่วังเมื่อคืนนี้
‎พวกเขาแจ้งว่ามีเสลี่ยงสามคัน ‎เข้ามาในตำหนักองค์ราชินี
‎เป็นพวกแม่นมที่เข้ามา
‎เพื่อให้นมทารกอย่างไรล่ะเจ้าคะ
‎ใช่ เพราะเจ้าว่าเช่นนั้น
‎พวกเขาจึงยอมให้นำเสลี่ยงเข้ามา ‎โดยไม่ตรวจสอบว่าข้างในเป็นใคร
‎แต่ข้าต้องรู้ให้ได้ว่า ‎ใครคือผู้ที่นั่งเสลี่ยงนั่น
‎ข้าบอกว่าแม่นมอย่างไรเล่า
‎หลีกไปเสีย
‎นี่มันเรื่องอะไรกันหรือ
‎เราจับตัวไว้โทษฐานบุกรุกฝ่ายทำคลอด
‎ตำหนักองค์ราชินี ‎โดยไม่ได้รับอนุญาตขอรับ
‎บุกรุกตำหนักขณะที่...
‎องค์ราชินีกำลังให้กำเนิดงั้นหรือ
‎แม้ฝ่าบาทก็เสด็จเข้าห้องคลอดไม่ได้ ‎เจ้าไม่รู้หรือ
‎ถึงจะเป็นแม่ทัพที่คอยบัญชา ‎หน่วยบัญชาการทหารหลวง
‎เราก็ไม่อาจมองข้าม ‎ความผิดอันร้ายแรงนี้ได้
‎แม่ทัพหน่วยบัญชาการทหารหลวงถูกจับ
‎และทหารที่สืบเรื่องแนซอนแจ
‎ก็ถอยกลับไปแล้วเพคะ
‎บังอาจมาแตะต้องข้า
‎หน่วยบัญชาการทหารหลวงนั่น ‎ขุดหลุมฝังตัวเองแท้ๆ
‎ไม่มีผู้ใดตามทันแผน ‎ขององค์ราชินีได้หรอกเพคะ
‎หน่วยบัญชาการทหารหลวง ‎สูญเสียกำลังไปแล้ว
‎คราวนี้ก็ไม่มีใครมาขวางทาง ‎องค์ราชินีได้แล้วเพคะ
‎เด็กล่ะ
‎เป็นอย่างไรบ้าง
‎หญิงท้องที่เหลือถูกพาตัว ‎กลับแนซอนแจแล้วเพคะ
‎ดูเหมือนอีกไม่นาน
‎จะมีข่าวดีเพคะ
‎ใต้เท้า เราต้องหยุดพักก่อนเจ้าค่ะ
‎ใต้เท้า ผู้ป่วยอาการไม่สู้ดีเจ้าค่ะ
‎ใต้เท้า
‎ตัวเย็นเป็นน้ำแข็งแล้วเจ้าค่ะ ‎ชีพจรอ่อนลงด้วย
‎คิดว่าเขาจะทนได้อีกนานเท่าไร
‎ถ้าเป็นเช่นนี้ ก็อาจตายได้เจ้าค่ะ
‎เราต้องหาที่พักให้ผู้ป่วยเจ้าค่ะ
‎อ้อ
‎ซอบี...
‎มุ่งหน้าไปทางนั้นพ่ะย่ะค่ะ
‎นี่เป็นทางเดียวที่ไปถึงฮันยาง
‎ถ้าเราตามไป ก็จะจับตัวได้เป็นแน่
‎เหตุใดจึงนิ่งเฉยเล่าพ่ะย่ะค่ะ
‎พระองค์ทราบอยู่แล้วมิใช่หรือ
‎ว่าถูกมือขวาหักหลัง
‎ข้าไม่อยากเสียใครไปอีก
‎เพราะเช่นนั้น
‎ข้าจึงอยากเชื่อใจเขา
‎ใต้เท้า
‎เมื่อไหร่องค์รัชทายาทจะเสด็จเจ้าคะ
‎ไหนว่าพระองค์รับสั่งให้เรามาก่อน
‎คนป่วยเป็นอย่างไรบ้าง
‎ตอนนี้ข้าช่วยให้บรรเทาแล้ว ‎แต่อาการไม่ดีขึ้นเจ้าค่ะ
‎เราต้องรอจนกว่า ‎องค์รัชทายาทจะเสด็จมาถึง
‎ข้าจะไปตอนนี้ ไปเตรียมตัวเสีย
‎องค์รัชทายาทมีรับสั่ง
‎ให้เราออกเดินทางก่อนจริงหรือเจ้าคะ
‎ท่านไม่ได้คิดจะรอพระองค์ ‎ตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหมเจ้าคะ
‎ข้าไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด
‎แต่ท่านจะทำเช่นนี้ไม่ได้
‎พระองค์ทรงรักและเชื่อใจ ‎ในตัวท่านมากนะเจ้าคะ
‎ท่านคอยปกป้องเคียงข้างพระองค์ ‎มาตลอดมิใช่หรือ
‎รีบไปเตรียมตัวเถิด
‎ไม่ได้เจ้าค่ะ ‎ข้ามีเรื่องต้องบอกองค์รัชทายาท
‎นี่เป็นสมุนไพรโซมก ‎ที่ขึ้นเพียงที่ญี่ปุ่นเท่านั้น
‎มันล้ำค่าและราคาแพงมาก ‎เป็นของหายากในท้องตลาดเจ้าค่ะ
‎- แล้วอย่างไร ‎- สมุนไพรนี้
‎มันช่วยขับเลือดคั่ง ‎ที่เกิดจากการคลอดหรือแท้งลูก
‎และยังช่วยฟื้นฟูร่างกาย ‎หากไม่ได้รับการดูแลหลังคลอดด้วย
‎และด้วยฤทธิ์ที่แรงของมัน
‎จึงห้ามใช้กับหญิงตั้งครรภ์ ‎โดยเด็ดขาดเจ้าค่ะ
‎แล้วเจ้าต้องการจะบอกอะไรงั้นหรือ
‎ข้าได้ยินมาว่า
‎องค์ราชินีเสวยสมุนไพรนี้เจ้าค่ะ
‎เจ้าหมายความว่าอย่างไรกัน
‎เจ้าบอกว่า ‎ห้ามใช้กับหญิงตั้งครรภ์ไม่ใช่หรือ
‎ท่านเจ้าเมืองบอกกับข้าไว้เช่นนั้น
‎ว่าองค์ราชินีเสวยสมุนไพรนี้
‎ต้องเป็นเรื่องเข้าใจผิดแน่
‎ข้าเองก็ไม่ทราบเช่นกัน แต่ว่า...
‎ถ้านี่เป็นเรื่องจริง
‎ข้าต้องบอกเรื่องนี้แก่องค์รัชทายาท
‎เราต้องสืบให้ได้ว่าเหตุใด ‎องค์ราชินีจึงเสวยสมุนไพรนี้
‎- ท่านพี่ ‎- อือ
‎- นี่เสร็จแล้วหรือ ‎- อือ
‎มันใช้สำหรับ
‎หลังแท้งหรือคลอดลูกอย่างนั้นหรือ
‎ใช่แล้วเจ้าค่ะ
‎ฟื้นแล้วหรือเจ้าคะ
‎ที่นี่ที่ไหน
‎ยานี่คืออะไร พวกท่านเอามัน...
‎ไปใช้กับอะไรกันแน่
‎นั่นอะไร
‎หญิงท้องแก่รวมตัวกันอยู่ที่แนซอนแจ
‎เหตุใดจึงรวบรวมพวกนางไว้
‎ท่านกำลังทำเรื่องอะไร ‎อยู่ที่นั่นกันแน่
‎ตอบข้ามา
‎พาท่านอัครเสนาบดีมา
‎- ขอรับ ‎- ขอรับ
‎ใต้เท้า!
‎ซอบี คือว่า...
‎คือ...
‎ข้าจำเป็นต้องทำ เพราะท่านลุงสั่งไว้
‎ซอบี ไปกับข้าเถิด
‎ถ้าไม่ไป เจ้าจะถูกฆ่าอีกคน
‎ไปเถิด
‎ไปเสีย
‎จงไปสืบให้ได้
‎ไปเสียเถิด
‎เร็วเข้า
‎มูยอง!
‎องค์รัชทายาท
‎องค์รัชทายาท...
‎องค์รัชทายาท
‎กระหม่อมขออภัยพ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมโง่เขลานัก
‎กระหม่อมขออภัย องค์รัชทายาท
‎เขาบาดเจ็บสาหัส
‎ไม่มีทางช่วยบ้างหรือ
‎หญิงท้อง
‎รวมตัวกันอยู่ที่แนซอนแจ
‎มีเรื่องไม่ชอบมาพากล
‎ที่ตำหนักองค์ราชินีพ่ะย่ะค่ะ
‎หมอหญิง
‎หมอหญิงนางนั้นรู้ดีพ่ะย่ะค่ะ
‎ภรรยากระหม่อม
‎อยู่ที่แนซอนแจพ่ะย่ะค่ะ
‎ที่นั่นมี
‎ครอบครัวของกระหม่อมอยู่
‎กระหม่อมแสนโง่เขลา
‎จนไม่สามารถ
‎ปกป้องพระองค์จนถึงที่สุดได้
‎กระหม่อมขออภัย
‎มูยอง มูยอง...
‎มูยอง
‎เจ้าบ้า
‎มูยอง...
‎(ด้วยความอาลัยถึงอีจินฮยอก)
‎คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์